1. Egisti mecum saepenumero, magnanime Petre Medices, ut colligerem
meas epistolas et in volumen redactas publicarem. Collegi, ne non in
omnibus obsequerer tibi, quo sunt in uno spes omnes opesque meae sitae.
Neque collegi tamen universas; id enim laboriosius quam Sibyllae folia.
Non scripseram videlicet ad hoc, ut in unum corpus referrentur, sed ad
usum praesentem duntaxat, oblatis argumentis, non quaesitis. Ita nec
exempla mihi retinui, nisi quarundam (puto) minus felicium, quae diu
iam cum blattis et tineis rixabantur. Veruntamen, ut instar voluminis
efficerem, nonnullas etiam missas ad me, sed a doctis duntaxat, inserui,
quae marcentem quasi stomachum lectoris excitarent.
2. Est autem omnino stilus epistolarum mearum ipse sibi dispar, quo
nomine multum quoque, scio, reprehendar. Nam nec eadem mihi semper
voluntas, nec idem cuique vel personae vel materiae congruebat. Non
deerunt ergo qui dicant, ubi tam varias epistolas legerint (si qui modo
legerint), iterum me miscellanea, non epistolas composuisse. Sed inter
diversas opiniones et praecipientium de epistolis et epistolas scribentium,
speravi fore profecto necubi mihi patrocinium deesset. Occurret aliquis
forsan qui Ciceronianas esse neget: huic ego dicam (nec sine auctore
tamen) in epistolari stilo silendum prorsus esse de Cicerone. Rursus alius
hoc ipsum culpabit, quod aemuler Ciceronem: sed respondebo nihil mihi
esse magis in votis quam ut vel umbram Ciceronis assequar. Optaret alius
ut oratorem Plinium saperem, quod huius et maturitas et disciplina lau¬
datur: ego contra totum illud aspernari me dicam Plinii saeculum. Sed
etsi Plinium cuique redolebo, tuebor ita me, quod Sidonius Apollinaris,
non omnino pessimus auctor, palmam Plinio tribuit in epistolis. Sym¬
machum si cui referre videbor, non pudebit, ut cuius et brevitas celebre¬
tur et rotunditas. Abesse rursus a Symmacho si cui credar, negabo mihi
siccitatem placere. Longiores quaedam dicentur epistolae: tales Plato
scripsit, Aristoteles, Thucydides, Cicero. Dicentur aliae contra nimis