Conciliat, nil dum satis est, sit Pallas in armis
Mercurius sit in eloguio, Gradivus in hoste
Iuppiter in populo, guem non divisa decoret, 138
Sed collecta beet virtus. Nunc consule laudi
Sarmata, nunc veteres animos et robur avitum
Nunc tete si guando proba, guid degener ambis
Faemineos aulae pueros, et limina regum,
Fide Deis, toto guem protinus orbe coemptum
Sponte voles est in mediis, non vilis ephebus
Sed virtus censenda tibi, ne temne Deigue
Praesagos monitus omenque vocantis Olympi.
Est gelido sub Atlante locus, qua Thessalus atrum
Semifer Aemonio deterret scorpion arcu,?*
Dives agris, praegnans populo, trux accolit Hunnus
Dacia nomen habet. Boreae notissima tellus.
Huc id agente Deo iamdudum te auguris aethrae
Signa vocant, nunquam tanta se lampade caelum
Induit, atque hilares cecinere tot omina cycni.
Visus et odrysium taurus prostrasse leonem.
Neu ostenta Deum dubia te ambage morentur
Haeccine tuta fides, quem non numerosior hostis,
Non montes fluviique ferent, non ensis et ignes
Hic tibi fatalis Vultus neu Sole perustos
Neve saturatas hostili sanguine vestes
Tempora nec gravibus contemne rigentia rugis
Tabida neu pluviis perfossaque cuspide crebra
Et rabido vexilla Notho, crinemque madentem,
Scilicet illa novam patriae paritura salutem
Per varios casus, per mille pericula rerum
Perque tot exercenda fuit fortuna ruinas.
Illa laborantes mediis ex faucibus hostis
Asseruit populos, plus est succurrere lapsae, 139
Quam firmae mihi crede rei, non salva Camillo
Roma tulit, sed capta decus Corvina perennat
Gloria, non acres saevo quod Marte Bohemos
Pannonia virtute domat, sed regis egenae
Quod patriae suscepit onus, privatus adivit
Bella, dealbavitque humanis ossibus Albam.
Extorrem sic Roma Numam, legesque severae